लेख

लुथरन अर्थोडक्सीको युगमा पास्टरीय निर्माण

आश्चर्यजनक रूपमा क्षमतामा आधारित दृष्टिकोण

लेखक: ड्यानियल विट्टे

थप पढ्न चाहनेहरूका लागि यस लेखमा लिङ्कहरू छन्।

एउटा लेखको बारेमा लेख?

हो, त्यही हो। मसँग तपाईंका लागि एउटा सिफारिस छ।

बेन्जामिन टी. जी. मेयेसको २०२४ को लेख “Pastoral Formation in Lutheran Orthodoxy and the Method of Theological Study Proposed by Johann Gerhard” पढ्नुहोस्। यसलाई आफ्नो धर्मशास्त्रीय शिक्षाको परिस्थितिमा लागू गर्नुहोस्।

मेयेसको लेख Concordia Theological Quarterlyको अप्रिल/जुलाई २०२४ अङ्क (खण्ड ८८:२–३) को पृष्ठ ९९–१२१ मा प्रकाशित भएको थियो। CTQ इन्डियानाको फोर्ट वेनस्थित कन्कर्डिया थियोलोजिकल सेमिनरी (LCMS) को जर्नल हो। लेख .pdf मा अनलाइन निःशुल्क उपलब्ध छ। मेयेस इन्डियानाको फोर्ट वेनस्थित कन्कर्डिया थियोलोजिकल सेमिनरीमा ऐतिहासिक धर्मशास्त्रका सह-प्राध्यापक हुनुहुन्छ। तपाईं उहाँलाई यहाँ सम्पर्क गर्न सक्नुहुन्छ: benjamin.mayes@ctsfw.edu।

हामीले पास्टरहरूलाई अझ बढी यसरी तालिम दियौँ भने कस्तो देखिन्थ्यो? तिनीहरूले पूरा गर्ने पाठ्यक्रमभन्दा तिनीहरूले वास्तवमा के गर्न सक्छन् — सिकाउन, प्रचार गर्न र प्राणहरूको हेरचाह गर्न — भन्नेमा बढी जोड भए कसो हुन्थ्यो?

यो सारांश पढ्दै गर्दा आफैँलाई सोध्नुहोस्:

• यो हामीले अहिले गर्ने कुरासँग कहाँ मेल खान्छ?
• यसले हामीलाई कहाँ चुनौती दिन्छ?
• हामी कुन सानो परिवर्तन परीक्षण गर्न सक्छौँ?

किन एउटा लेखको बारेमा लेख?

२०२५ मा हामीले क्षमतामा आधारित धर्मशास्त्रीय शिक्षाको छोटो परिचय हेरेका थियौँ। मेयेसले देखाउनुहुन्छ कि आज हामीले CBTE भन्ने कुराका जराहरू लुथरन अभ्यासमा गहिरो छन्।

CBTE संस्कृति, मूल्याङ्कन र गतिमा परम्परागत पाठ्यक्रमभन्दा फरक छ।

• सबै विद्यार्थीले एउटै पाठ्यक्रम एउटै गतिमा पूरा गर्दैनन्।
• “पाठ्यक्रम” भन्ने शब्द पनि सबैभन्दा उपयुक्त नहुन सक्छ — “सिकाइका अनुभवहरू” भनी सोच्नुहोस्।
• CBTE मा प्रगति विद्यार्थीले के गर्न सक्छ भन्नेमा बढी केन्द्रित हुन्छ।

सायद तपाईंले अक्टोबर २०२५ को त्यो लेख शङ्काका साथ पढ्नुभयो होला। सायद तपाईंले सोध्नुभयो, “के नयाँ भनेको साँचो हो?” “परिचित तरिकामै किन नटिक्ने?”

योहान गेरहार्ड (१५८२–१६३७), जर्मनीको येनामा धर्मशास्त्रका प्राध्यापक (१६१६–१६३७) लाई विचार गर्नुहोस्। गेरहार्डको लेखन-कार्य विशाल थियो। आज पनि यसले विद्वानहरूलाई प्रकाश दिन्छ — उहाँका मूल भाषा ल्याटिन र जर्मनमा, र अनुवादमा।

तपाईंले सोच्न सक्नुहुन्छ कि गेरहार्डजस्ता विद्वानले आफूले तालिम दिएका धर्मशास्त्रका विद्यार्थी र भावी पास्टरहरूबाट उच्चतम कठोरताको माग गर्थे होलान्, र त्यो कठोरता आजका धर्मशास्त्रीय शिक्षाका सामान्य डिप्लोमा, स्नातक र स्नातकोत्तर डिग्री कार्यक्रमहरूजस्तै हुन्थ्यो होला। तपाईंले सोच्न सक्नुहुन्छ कि २८ वर्षको उमेरदेखि सुरु गरी १३ वर्षमा आज अङ्ग्रेजी अनुवादमा १९ खण्डमा प्रकाशित हुने शिक्षाको पाठ्यपुस्तक प्रकाशित गर्न सक्ने गेरहार्डजस्ता व्यक्तिले आफूले पास्टरको रूपमा तालिम दिएका पुरुषहरू पनि आफूजस्तै बौद्धिक होऊन् भन्ने चाहन्थे होलान्। तपाईंले सोच्न सक्नुहुन्छ कि CPH शृङ्खलाको परिचय ले भनेझैँ, “धर्मशास्त्रबाट ख्रीष्टियन विश्वासलाई मण्डलीका पिताहरू, मध्ययुगीन धर्मशास्त्र, लुथर र असङ्ख्य समकालीन धर्मशास्त्रीहरूसँगको संवादमा” प्रस्तुत गर्न सक्ने व्यक्तिले येनामा आफूसँग अध्ययन गर्ने सबै भावी पास्टरहरू आफ्ना भावी प्रवचन-मञ्च र कक्षाकोठाहरूमा त्यस्तै पूर्णताका लागि सक्षम होऊन् र त्यसलाई प्रमाणित गर्ने डिग्री होस् भन्ने चाहन्थे होलान्।

तपाईं गलत हुनुहुनेछ।

१७ औँ शताब्दीको क्षमतामा आधारित धर्मशास्त्रीय शिक्षा

मेयेसका केही निष्कर्षहरू विचार गर्नुहोस्।

1. “पन्ध्रौँदेखि सत्रौँ शताब्दीसम्म विद्यार्थीहरू विटेनबर्ग विश्वविद्यालयमा औसतमा १.८ वर्ष बस्थे भनी अनुमान गरिएको छ। पास्टर बन्नका लागि विश्वविद्यालयको डिग्री आवश्यक थिएन। वास्तवमा, प्रारम्भिक आधुनिक जर्मनीमा विश्वविद्यालयको डिग्री भएका पास्टरहरू ग्रामीण मण्डलीहरूका लागि प्रायः चाहिँदैनथे” (१०६)।
2. “विश्वविद्यालयमा धर्मशास्त्रीय अध्ययन आधुनिक उत्तर अमेरिकी अभ्यासहरूभन्दा पनि निकै फरक थियो, किनकि विश्वविद्यालयका नियमहरूले (कम्तीमा विटेनबर्गमा) विद्यार्थीहरूले डिग्रीसहित स्नातक हुन चाहेको बेलाबाहेक ग्रेड वा परीक्षाबारे बोल्दैनथे वा माग गर्दैनथे।
3. “अध्ययन कार्यक्रम र पाठ्यक्रमहरू राम्ररी परिभाषित भए तापनि, आश्चर्यजनक मात्रामा स्वतन्त्रता थियो। विश्वविद्यालयहरूमा (ल्याटिनमा दक्षताबाहेक) कुनै निश्चित प्रवेश आवश्यकताहरू थिएनन्, र विद्यार्थीले विश्वविद्यालयमा बस्नुपर्ने कुनै निश्चित समयावधि थिएन।
4. “मण्डलीमा पास्टरको रूपमा नियुक्तिका लागि सामान्यतया औपचारिक शैक्षिक डिग्री आवश्यक थिएन। बरु, मण्डलीका परीक्षाहरू आवश्यक थिए, र ती उम्मेदवारको विश्वासको स्वीकारोक्ति, बाइबल र धर्मशास्त्रको ज्ञान, र प्रचारमा केन्द्रित थिए।
5. “यसरी, अध्ययनको अवधि विद्यार्थीहरूअनुसार मिलाइन्थ्यो, जो विश्वविद्यालयमा आउँदा फरक-फरक क्षमता र शिक्षाको स्तर लिएर आउँथे” (१०६–१०७)।
6. “पास्टरीय पदका लागि योग्यता पूर्ण रूपमा व्यक्तिको क्षमतामानिर्भर थियो, र धर्मशास्त्रीय पाठ्यक्रम पूर्ण रूपमा व्यक्तिलाई पास्टर हुन सक्षम बनाउन अस्तित्वमा थियो (जोड थपिएको)।
7. “यसरी, ग्रेड कार्ड वा शैक्षिक प्रतिलिपिको सट्टा उम्मेदवारहरूका लागि सिफारिस-पत्रहरू लेखिन्थे, जसले उम्मेदवारको नैतिक चरित्र, प्रचार गर्ने क्षमता र शिक्षाको बुझाइको गवाही दिन्थे। यी क्षमताहरू पास्टर हुनका लागि आवश्यक मानिन्थे।
8. “अर्थात्, पास्टरीय पदका लागि योग्यता आंशिक रूपमा उम्मेदवारको भक्ति र चरित्रमा आधारित थियो। उम्मेदवारहरूले पहिले परमेश्वरको वचन अनुभव गरेका र प्रार्थना र पठनमा त्यसलाई हुर्काएका हुनुपर्छ, र वास्तविक संसारमा परीक्षामा परेका हुनुपर्छ भन्ने अपेक्षा गरिन्थ्यो।
9. “यस्ता क्षमताहरू (शैक्षिक र व्यक्तिगत) अधिकांश मण्डली र पास्टरहरूका लागि कुनै पनि शैक्षिक डिग्रीभन्दा धेरै महत्त्वपूर्ण थिए।
10. “यो एक कठोर प्रकारको क्षमतामा आधारित शिक्षाजस्तो देखिन्छ” (१०७)।

गेरहार्ड र मेयेसबाट थप

मेयेसले गेरहार्डको धर्मशास्त्रीय अध्ययनको विधि (१६१७) को सारांश दिन्छन्, जसमा यी कुराहरू समेटिएका छन्:

• धर्मशास्त्रीय अध्ययनका पूर्वापेक्षाहरू,
• धर्मशास्त्र-पूर्व अध्ययनहरू,
• व्यक्तिगत बाइबल अध्ययन,
• शिक्षागत पुस्तकहरूको पठन,
• वादविवादहरू, र
• प्रचार (१०७–११३)।

ती पृष्ठहरू पढ्नुहोस्। आफ्नो धर्मशास्त्रीय शिक्षाको परिस्थितिका लागि लाभदायक हुने कुराहरू बटुल्नुहोस्।

लुथरन अर्थोडक्सीको युगमा पास्टरहरूको मूल्याङ्कन

कुनै पुरुष पास्टरीय सेवकाइका लागि आफूलाई प्रस्तुत गर्न तयार भएपछि, उसले एउटा परीक्षण-प्रवचन दिनुपर्थ्यो। “धर्मशास्त्रका विद्यार्थीहरूलाई सामान्यतया तुरुन्तै पास्टरीय पद लिन दिइँदैन। पहिले तिनीहरूले विद्यालयका शिक्षक वा सहायक पास्टरको रूपमा सेवा गर्नुपर्छ। यो तिनीहरूले मण्डलीका विधिहरू सिक्न सकून् भनेर हो” (११५)।

परीक्षाहरू पहिलो बोलावटअघि र अन्य मण्डलीहरूमा बोलावटअघि हुन्थे।

आवधिक भ्रमणहरू पनि हुन्थे: “सोधिने प्रश्नहरूमध्ये मण्डलीका सेवकहरूलाई यी कुराहरू सोधिन्थ्यो:

• बुक अफ कन्कर्डप्रति तिनीहरूको निष्ठा,
• तिनीहरूले हरेक वर्ष दुई पटक बाइबल पूरा पढिरहेका छन् कि छैनन्, र
• तिनीहरूले प्रतीकात्मक पुस्तकहरू र लुथरका कृतिहरू पनि पढिरहेका छन् कि छैनन्, …
• तिनीहरूले प्राचीन र आधुनिक बाइबल टिप्पणीकारहरूमध्ये कुन प्रयोग गरिरहेका छन्, र
• तिनीहरूलाई ग्रीक र हिब्रू आउँछ कि आउँदैन।

“हरेक भ्रमणमा पास्टरलाई बाइबलको एउटा पुस्तक र शिक्षाका एक-दुई धाराहरू तोकिन्थ्यो, र अर्को भ्रमणमा उसको त्यसमा परीक्षा लिइन्थ्यो। यसले अल्छी पास्टरले पनि अध्ययन जारी राख्ने र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण, आफ्ना मानिसहरूको विश्वासको रक्षा र उन्नतिका लागि सबैभन्दा उपयोगी कुराहरू अध्ययन गर्ने कुरा सुनिश्चित गर्थ्यो” (११७)।

मेयेसका निष्कर्षहरू

मेयेसले माथिका १७ औँ शताब्दीका विधिहरूको आधुनिक प्रयोगबारे आफ्ना निष्कर्षहरू लेखका अन्तिम चार पृष्ठ, ११८–१२१ मा राख्छन्। नयाँ AI-युगमा हामी के गर्छौँ?

मेयेस उल्लेख गर्छन् कि “गेरहार्डको पास्टरीय निर्माणको विधि मलाई क्षमतामा आधारित पास्टरीय निर्माणजस्तो लाग्छ। पास्टर हुनका लागि कुनै विशेष डिग्री आवश्यक थिएन; कुनै विशेष कक्षाहरू लिनुपर्दैनथ्यो। आवश्यक थियो बाइबल र धर्मशास्त्रको पूर्ण ज्ञान, प्रचार र शिक्षण गर्ने उत्कृष्ट क्षमता, र भक्ति” (११९, जोड थपिएको)।

अघिल्ला विधिहरूलाई जस्ताको तस्तै अपनाउनुको सट्टा, मेयेस आजका लागि चारवटा विचारमा पुग्छन्:

“पहिलो, हामीले व्यक्तिगत विद्यार्थीको क्षमता र पूर्व ज्ञान र अनुभवअनुसार मिलाइएको, फरक-फरक अवधिको सेमिनरी अध्ययनसहितको कठोर क्षमतामा आधारित पास्टरीय निर्माणलाई विचार गर्नुपर्छ।

“दोस्रो, हामीले बाइबलको थप निर्देशित पठन (सरसरी र सटीक/सावधानीपूर्ण) लाई विचार गर्नुपर्छ। विद्यार्थीहरूले आफ्ना राम्ररी व्यवस्थित टिपोटहरूको विस्तृत सङ्ग्रह प्रस्तुत गर्न सक्नुपर्छ, जसले तिनीहरूको सेवकाइमा काम दिनेछ।

“तेस्रो, सेमिनार-ढाँचाका कक्षाहरूले कहिलेकाहीँ वादविवादको मोडेल प्रयोग गर्नुपर्छ। कुनै न कुनै रूपमा वादविवादको अभ्यास पुनः प्राप्त गर्नु ठूलो लाभदायक हुन सक्छ।

“चौथो, गेरहार्डले भनेझैँ, ‘जसले लगनशीलताका साथ प्रार्थना गर्छ, उसले आफ्नो अध्ययनको आधा पूरा गरिसकेको छ।’ यो साँचो हो भने, सायद प्रार्थनालाई पाठ्यक्रमको भाग बनाइनुपर्छ। उदाहरणका लागि, सायद पाठ्यभार घटाउन सकिन्छ र विद्यार्थीहरूलाई धर्मशास्त्रमा मनन गर्न सिकाउन सकिन्छ र त्यसपछि हरेक दिन त्यसो गर्ने र आफ्ना अन्तर्दृष्टिहरूलाई आफ्ना राम्ररी व्यवस्थित व्याख्यात्मक र धर्मशास्त्रीय टिपोटहरूमा अभिलेख गर्ने अपेक्षा गर्न सकिन्छ” (१२०)।

तपाईंका अर्का कदमहरू

तपाईंले पास्टरहरूलाई तालिम दिइरहनुभएको छ भने, अर्को महिनामा यो प्रयास गर्नुहोस्। मेयेसको लेख (वा त्यसको एक खण्ड) आफ्नो शिक्षण टोलीसँग पढ्नुहोस्। परीक्षण गर्नका लागि १७ औँ शताब्दीको एउटा अभ्यास/मेयेसको एउटा सिफारिस छान्नुहोस्। उदाहरणहरू:

• लिखित परीक्षाको सट्टा सिकाइको प्रदर्शन माग गर्नुहोस्
• टिपोट लिनेसहित संरचित बाइबल पठन तोक्नुहोस्
• तालिमको भागको रूपमा निर्देशित प्रार्थना समावेश गर्नुहोस्

सँगै मनन गर्नुहोस्: केले सहयोग गर्‍यो? हामीले के मिलाउनुपर्छ? सानोबाट सुरु गर्नुहोस्। एउटा परिवर्तन परीक्षण गर्नुहोस्। त्यसबाट सिक्नुहोस्। तपाईंको प्रतिक्रिया जान्न म इच्छुक छु।

हाम्रो शिक्षण र सिकाइमा, सायद राज्यको सेवाका धेरै वर्षपछि पनि ख्रीष्टमा हाम्रो वृद्धिमा, परमेश्वरले येशूको खातिर हामी सबैलाई धेरै पहिले यसरी प्रार्थना गर्ने त्यो यहूदी विश्वासीको हृदय दिनुभएको होस्, “मेरा आँखा खोलिदिनुहोस्, ताकि म तपाईंको व्यवस्थाका अचम्मका कुराहरू देख्न सकूँ” (भजनसंग्रह ११९:१८)।

גַּל־עֵינַי וְאַבִּיטָה נִפְלָאוֹת מִתּוֹרָתֶךָ׃

ड्यानियल विट्टे जाम्बियाको लुसाकास्थित WELS वन अफ्रिका टिमका सदस्य हुनुहुन्छ।